Evet..... Maalesef acı gerçekler.... Ya da kuşak çatışması diyelim biz buna... 

  Şu sıralar sanırım kuşak çatışması denen olayı yaşıyorum. Evet evet kesinlikle kuşak çatışması...

Yoksa  bi baba neden evladına bu kadar gereksiz yere baskı yapar ki ???

 Tutupta şimdi size tüm olan biteni anlatacak değilim elbette, ama bazı şeyler artık yazılmalı, birilerine söylenmeli.Yoksa rahatlayamıyorum. Sanki kendimi çok büyük yanlışların içerisinde görüyorum.Bir suçlu gibi hissediyorum (ki hala öyle hissetmekteyim)

 

 Gel eglelim meseleye;

 Evdeyiz hele şükür (Neyse ki okul ile ev yakındı birbirine uzun sürmedi bu afra tafrala..) Ha bu arada ben ya motor bölümüne ya da elektroniğe gideceğim.... Benim kararmım mı peki ? Benim ne hattime !!! Müdür muavini bana hangi bölüm tercihiniz dediğinde ben o sıra babamıon baskısıyla yerdeki fayansların desenini inceliyordum.Babamda sanki ben evlatlıklışım gibi [ Yetimlere saygım sonsuz.Onlar alınmasın] bi süre bana baktıktan sonra, bıkmış ve usanmış bir ses tonuyla " Farketmez hocam bu kerata yeter ki bi meslek öğrensinde!" demişti....   Nasıl üzülmüştüm o zaman. O küçücük kalbim korku içinde atardı, elim titrerdi... sadece susardım, başım öne eğik...   

 Adını daha o gün yeni duyduğum bir bölüm. "Elektronik". Şey gibi geliyor değil mi, sanki teknoloji sınıflarında okuyan öğrencilerin seçkin bölümü. Ben de zaten kendimi öyle avuttum. Yıllarca... Tam 4 sene..... Ha bu arada ilk sene dayanamadım. Hem meslek lisesi hem de evde hala sürmekte olan şu bana kızgınlık havasına tahammül edemedim.Ve Teknik liseye iyi bir puanla geçiş yaptım.Ordu Elektornik Teknik Lisesi.

Keşke hem çocuk olsam... Saf, masum.... Hiç bir şey bilmesem.. Gülsem sadece.... çocuklar gibi... Koksam çocuk gibi,cennet gibi...